یا ابا صالح المهدی

ای دو سه تا کوچه زما دورتر
نغمه‌ی تو از همه پرشورتر
                                    کاش که این فاصله را کم کنی
                                    محنت این قافله را کم کنی
                                                                             کاش که همسایه‌ی ما می‌شدی
                                                                             مایه‌ی آسایه‌ی ما می‌شدی

هر که به دیدار تو نائل شود
یک‌شبه حلّال مسائل شود
                                    دوش مرا حال خوشی دست داد
                                    سینه‌ی ما را عطشی دست داد
                                                                             نام تو بردم، لبم آتش گرفت
                                                                             شعله به دامان سیاوش گرفت
نام تو آرامه‌ی جان من است
نامه‌ی تو خطّ امان من است
                                    ای نگهت خواستگه آفتاب
                                    بر من ظلمت‌زده یک شب بتاب
                                                                             پرده برانداز ز چشم ترم
                                                                             تا بتوانم به رخت بنگرم
ای نفست یار و مددکار ما
کی و کجا وعده‌ی دیدار ما

                                   دل مستمندم ای جان به لبت نیاز دارد

                                   به هوای دیدن تو هوس هجاز دارد

                                                            به مکه آمدم ای عشق تا تو را بینم

                                                           تویی که نقطه عطفی به اوج آیینم

کدام گوشه مشعر کدام کنج مناع

به شوق وصل تو در انتظار بنشینم

                                   روا مباد که بر بنده ات نظر نکنی

                                   روا مباد که ارباب جز تو بگزینم 

                                                                چو رو کنی به رهت درد و رنج نشناسیم

                                                                 به لطف روی تو دست از ترنج نشناسیم 

                            تقديم به وجود مبارک حضرت وليعصر (عج)

دانلودصوتی متن بالا توسط مرحوم آغاسی

یا ثار الله

دل پریشانم که از بابم نمی آید صدا(۲)
عمه بابایم کجاست(۲)
دل پریشانم که از بابم نمی آید صدا(۲)
عمه بابایم کجاست(۲)
من نمی خواهم جدا گردم ز دشت کربلا(۲)
عمه بابایم کجاست(۲)
عمه میسوزد دلم بابم چرا نامد ز جنگ(۲)
گر بیاید میکنم
گر بیاید گیرمش اندر بغل من تنگاتنگ(۲)
شوق و رونق غیر از این بابم چرا کرده درنگ(۲)
ذکر لا حول ولا الله از خونه میاید چرا؟
ذکر لا حول ولا الله از خونه میاید چرا؟
عمه بابایم کجاست(۴)
گر نموده تشنگی قلب مرا عمه کباب
من نمیخواهم در این دشت بلا یک قطره آب
جای آب و جای نان عمه به من فرما جواب(۲)
ده به من یک پاسخی عمه تو از بهر خدا(۲)
عمه بابایم کجاست(۴)
عمه دیدار پدر آب حیاتم میدهد(۲)
چهره نورانی اش از غم نجاتم میدهد(۲)
جای عمویم پدر آب فراتم میدهد
گر بیاید میکند سیرآب طفلان فرات

حسین

شیهه اسب پدر ای عمه میاید به گوش
شوق دیدار پدر برد از سر من عقل و هوش
این صدا می افکند در خیمه ها جوش و خروش
تامد از میدان صدا از ساقه خیرالنساء
عمه بابایم کجاست(۵)
بر زمین ای ذوالجناح بر آتش اینسان می زنی
پای خود را بر زمین نالان و گریان میزنی
با غمت زخمی فزون بر قلب طفلان میزنی
در حرم از شیهه ات چه محشر کبرا به پاست
عمه بابایم کجاست(۲)
ذوالجناح برگو چرا زینت چنین شد واژگون
گو چرا ای با وفا یاله تو گشته پر ز خون
چون کنم باور که از تو باب من گشته نگون
گو که اینک ذوالجناح باب من افتاده کجا

حسین

ذوالجناح ای مهربان اسب وفادار پدر
گو شنیدی در دم آخر تو گفتار پدر
بوسه باران میکنم یاد پدر یاد تو را
عمه بابایم کجاست(۲)
ای خدا بابا چرا بر خاکها افتاده است(۲)
کی به حلقش از جفا شمشیر کین بنهاده است(۲)
آب آیا در دم آخر ورا کف داده است
آب آیا در دم
آب آیا در دم آخر ورا کف داده است
یا که شد
یا که شد کشته لب عطشان ز جور اشقیاء(۲)
عمه بابایم کجاست(۴)

یا ابا عبد الله الحسین

اجرای متن بالا بصورت صوتی

یا حمید

ميخواهم عروسک وار زندگی کنم تا اگر سرم به سنگ خورد نشکند. اگر کسی دلم را شکست چيزی احساس نکنم. تا اگر با مشکلات زندگی برخورد کردم بی پروا به آغوش گرم صاحبم پناه ببرم تا مشکلات و سختيها گزندی به من نزنند. اما چه خوب بود که همين انسان خاکی بودم اما سرم به سنگ نميخورد و کسی دلم را نمیشکست و مشکلات اين گونه مرا از پای در نمی آورد.

انسان درختي است كه از خاك فرهنگ خويش تغذيه ميكند با تاريخ خويش رشد مينمايد و وارث تماتم دست آوردهاي گذشته ملت در توالي قرون و توارث نسلها است و طبيعي است كه خويشاوندي راستين انسان اشتراك با قرابت ميان دو انسان در اين خون است خوني كه در رگ جان آدمي جاريست و حيات انسان بدان است و دل انسان با آن ميتپد و روح اين است.

زندگي يعني نان آزادي فرهنگ ايمان و دوست داشتن!           

                                                                  (دكتر علي شريعتي)

به نام او که همه دوستش داریم

كيست كه بتواند آتش بر كف دست نهد با ياد كوهاي پر برف قفقاز خود را سرگرم كند يا تيغ تيز گرسنگي را با ياد سفره هاي رنگارنگ كند كند يا  برهنه در برف ديماه فرو غلتد و به آفتاب تموز بيانديشد هيچ كس هيچ كس چنين خطري را به چنين خيالي تاب نيارد از آنكه خيال خوبيها درمان بديها نيست بلكه صد چندان بر زشتي ان مي افزايد.

(شكسپير)

هرگز از دوباره جان گرفتن ابليس بي جان, غافل مباش! كه انقلاب ؛ پس از پيروزي نيز ؛ همواره در خطر انهدام است. در خطر ((ضد انقلاب )) است. مارهاي سر كوفته ؛ در گرماي فتح و غفلت جشن و غرورقدرت باز سر بر ميدارند؛ رنگ عوض مي كند. نقاب دوست مي زنند؛ از درون منفجر مي كنند ؛ غاصب همه دست آورد ها ي انقلاب مي شوند و ميراث خوار مجاهدان وتعزيه خوار شهيدان.